|
یارب مرا بپذیر (رمضان)
يا رب مرا بپذير
دل مي لرزد؛ در نگاه پشت سر قلب آرام مي گيرد؛ از لحظه هاي پيش رو شب غفلت، بار بر مي كشد صبح دل انگيز بازگشت، بال مي گسترد به گاه نزول رمضان چشمه هاي شادابي مي پيچند در بوستان سپاس نسترنهاي توبه، آذين باغ نيايش مهتاب پهن مي كند، حريم ملايم غفران آبشار بلند هستي مي سرايد سرود العفو به گاه نزول رمضان دل ها در تب و تاب كه دروازه شهر خدا گشوده شد موج مي زند تپش در قلب دور افتاده ها فراخوان براي همه بيائيد؛ حق احضارتان كرده به گاه نزول رمضان اشكي از عمق جان آهي از ته دل عزمي جزم دستها شسته و بر سر سفره ات زانو زده ام خجالت مي كشم از تو يا رب! اما تو خواندي مرا و من آمدم آمدم با عزمي جزم و سوگند كه بر نخواهم گشت دستم را بگير، يا رب! پاك پاك بر شهر خود واردم كن سوگند كه بر نخواهم گشت من بنده شرمنده تو ام يا رب! مرا بپذير |+| نوشته شده توسط محمد حسن آزاده در جمعه هشتم شهریور 1387 و ساعت 1:4 بعد از ظهر  |
